حسرت و زاری که در بیماری است           وقت بیماری همه بیداری است

پس بدان این اصل را ای اصل جوی          هر که را درد است، او برده ست بو

هر که بیدار تر ، پر درد تر                    هر که او هوشیار تر ، رخ زرد تر

مثنوی معنوی

 

/ 0 نظر / 6 بازدید